Dat het Taalcafe in onze wijk een bijzondere plek is, weet ik al twee jaar. Ik geniet van deze plek waar ik met wijk en stadsgenoten oefen met Nederlands. Het is een plek waar niet alleen taal centraal staat maar ook ontmoeting en bemoediging.
Verschillende culturen worden er gevierd. Ik kom er altijd met een glimlach vandaan.
Afgelopen woensdag merkte ik het opnieuw. Het ging over het
thema december. We maakten een woordslang met woorden als lichtjes –
sinterklaas – sneeuw – winter – regen -…. enz. En zinnen met drie zinsdelen zoals
‘Piet gooit pepernoten’. We praatten door over het bakken van oliebollen en wie
er kerst, sinterklaas en oud en nieuw viert, maar we hadden het ook over wie
het lastig vindt dat december een donkere maand is.
Vaak ben ik als christen, als gelovige, in de minderheid in
groepen maar in deze groep is (bijna) iedereen gelovig. Ik vond dat mooi en
ontroerend om te merken, toen we samen doorpraatten over kerst. Van de 20 mensen
waren er vier of vijf mensen christen,
de rest was moslim. De moslims stelden vragen aan de christenen over kerst.
Mooie vragen over Wat vier je bij kerst? wat is een kribbe? hoe vier je kerst? wat
eet je bij kerst? wanneer ga je naar de
kerk? waarom vieren sommige christenen kerst in januari? wat is het verschil
tussen protestant en katholiek? gebruiken christenen ‘engel’ ook als naam?
We luisterden samen naar een kerstliedje over engelen die
Gloria zongen voor een klein en teer kindje.
Eeuwenlang geleden
In een donker dal
Zochten herders naar een kindje
In een arme stal
Nog maar pas geboren
Al zo lang verwacht
En er zongen engelenkoren
Door de nacht
Het is een voorrecht om onderdeel te zijn van Taalcafe en te
zien hoe mensen rijker worden door het leven samen te delen.
Eeuwenlang geleden
Was ik er niet bij
Maar het wonder is gebleven
Ook voor jou en mij
Geen opmerkingen:
Een reactie posten